- -5,00 zł
Siedem słów Jezusa na krzyżu
Jezus na krzyżu przekazuje niejako swój duchowy testament, oszczędny w słowach, ale mający moc równą mowie wygłoszonej przez Niego podczas Ostatniej Wieczerzy.
Duchowy testament o wielkiej mocy
Istnieje siedem bardzo krótkich, podobnych do tchnienia zdań, które płyną z ust umierającego na krzyżu Jezusa. Ich ciężar jest jednak tak wielki, że przez wieki były przedmiotem refleksji teologicznej i duchowej, a także źródłem inspiracji literackich i muzycznych. Jezus na krzyżu przekazuje niejako swój duchowy testament, oszczędny w słowach, ale mający moc równą mowie wygłoszonej przez Niego podczas Ostatniej Wieczerzy.
Komentarz - medytacja
Kardynał Ravasi, rekonstruując pokrótce wydarzenia prowadzące do śmierci Chrystusa, jak zwykle dociera do sedna historii. W swojej narracji łączy bardzo różne głosy – od starożytnych po współczesne, tworząc szeroko zakrojoną medytację, w której odniesienia biblijne przeplatają się z erudycyjnymi nawiązaniami literackimi i artystycznymi.
Gianfranco Ravasi – biblista i judaista, były prefekt Biblioteki Ambrozjańskiej w Mediolanie i profesor egzegezy Starego Testamentu. W 2010 roku został mianowany przez Benedykta XVI kardynałem. Jest przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Kultury, Papieskiej Komisji Archeologii Sakralnej oraz autorem około 150 pozycji.
Fragment:
„Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, jak Bóg wam przebaczył w Chrystusie (Ef 4,32); „znosząc jedno drugich i wybaczając sobie nawzajem […] jak Pan wybaczył wam, tak i wy” (Kol 3,133). Otrzymawszy przebaczenie od Boga i innych, przebaczajmy sobie nawzajem: jest to chrześcijańskie zobowiązanie moralne, które jednak ma również swoje naturalne, głęboko ludzkie korzenie. Spirali przemocy grożącej społeczeństwom można i powinno się przeciwstawiać łańcuch przebaczenia, o czym świadczy – by dać współczesny przykład – wymiana korespondencji między byłym terrorystą Czerwonych Brygad, a jezuitą o. Adolfem Bacheletem, bratem jednej z jego ofiar.
Oto fragment świadectwa tego więźnia: „Uświadomiłem sobie, że gdy raz rozkręci się spirala przebaczenia, miłości, bezinteresownego dobra, nikt już jej nie zatrzyma: staje się zaraźliwa, jest jak światło przekazywane od spojrzenia do spojrzenia, jak reakcja łańcuchowa. To jest cud, którego jestem dziś świadkiem, będąc w więzieniu. Mam tę nową świadomość: jeśli uda mi się przekształcić swoje życie, stanie się ono sygnałem dla innych, a kiedy oni zrobią to samo, ten sygnał rozprzestrzeni się i dotrze do jeszcze innych.”(…)
Zaskakujące jest odkrycie, jak ta tęsknota, z jednej strony transcendentna, a z drugiej wrodzona każdemu stworzeniu, podkreślana jest także w najszlachetniejszej tradycji muzułmańskiej, jak to widzimy w apologii sufizmu, którą kończymy naszą krótką teologiczną gramatykę przebaczenia: „Przechodnia minął na ulicy człowiek na galopującym koniu: miał złe spojrzenie i zakrwawione ręce. Wkrótce potem pojawił się oddział jeźdźców, którzy zapytali przechodnia, czy widział jadącego konno człowieka splamionego krwią. Przechodzień zapytał: Ścigacie tego złoczyńcę, by go postawić przed sądem? Nie – odpowiedzieli. – Ścigamy go, by pokazać mu prawdziwą drogę pokuty i przebaczenia.”
- Okładka
- miękka
- Wymiary
- 140 x 202 mm
- Ilość stron
- 256
- Waga
- 0,27 kg
- Rok wydania
- 2020
- Wydawca
- Podmiot odpowiedzialny za bezpieczeństwo: Wydawnictwo M; al. Słowackiego 1/6; 31-159 Kraków; +4812 521 721 721; bok@wydawnictwom.pl
- ISBN
- 978-83-8043-570-4
Zobacz także